دليل بر تعيين امام : بدان كى امام بعد از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - بى فصلى امير المؤمنين بوذ - عليه السّلم - چنانك پيش ازين بيان كرديم بطريق اعتبار عصمت و مراعاة نصّ ، و جز امير المؤمنين از جميع صحابه به اين دو صفت موصوف نبوذ . پس واجب شذ كى امامت بوى مخصوص بوذ و جز ويرا استحقاق آن نباشذ . ديگر آنك عصمت نه آن بوذ كى از شمايل مرد بشناسند يا أفعال و اقوال وى بران دلالت كنذ و ما پيش ازين بيان كرديم كى واجب است كى امام معصوم آن بوذ كى خذاى - تعالى - او را تعيين فرمايذ ( 147 ) و بران نصّى فرستذ 1193 و ظاهر گردانذ بر دست وى علاماتى كى صدق او به آن معلوم شوذ يا رسول را امر فرمايذ كى نصّ كنذ بر كسى كى صلاحيّت امامت دارذ ؛ و هيچ كس از صحابه دعوى نصّ نكرد و هيچكس براى ايشان دعوى نصّ هم 1193 نكرد الّا امير المؤمنين - عليه السّلم كى دعوى نصّ كرد و جماعتي از اجلّاء صحابه و كبراى امّت كى شهادة ايشان كس ردّ نكنذ و عدالت ايشانرا انكار ننمايذ و در ايشان كس را مجال طعن نبوذ مثل أبو ذر ، و سلمان ، و عمّار ، و مقداد ، و حذيفة ، ذو الشّهادتين ، و سهل بن حنيف ، و ابو ايّوب ، و جابر عبد اللّه انصارى و غير ايشان - رضى اللّه عنهم - بر امامت امير المؤمنين - عليه السّلم - نصّ از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - روايت كردند - مرّة بعد اخرى - و بر امامت وى گواهى داذند و روايت ايشان مشهور و مذكورست و دفع آن كس را ممكن نبوذ . ديگر آنك درين مسئله امّت دو طايفه‌اند : طايفهء آنند كى در امامت وجوب عصمت و ثبوت نصّ معتبر مىدارند ، ( 148 ) و طايفهء عصمت و نصّ را اعتبار نمىنهند . آنها كى اين دو امر را معتبر ميدارند و امامت خاص مىنهند قايل‌اند 1193 بامامت امير المؤمنين و يازده فرزند وى - عليهم السّلم - ، و آنها كى عصمت و نصّ نه از شرط امامت ميدانند بامامت 1193 ايشان قايل نيستند . پس اگر مدّعيى 1194 دعوى كنذ كى عصمت و نصّ در امامت معتبرست ، پس بامامت غير ايشان قايل بوذ ، قول او مخالف اقوال امّت بوذ و از اجماع اهل ملّت خارج باشذ و هرچ خلاف اجماع بوذ باطل باشذ ، و اين اصلى است كى سيّد مرتضى علم الهدى - رحمة اللّه عليه - استخراج كرده است و آن را استنباط كرده 1195 عقلا و سمعا ، و در اظهار اين حجّت كس بر وى سبق نيافته است ؛ و اين ادلّه در امامت جميع ايمّه - عليهم السّلم - معتبرست . دليل ديگر در امامت امير المؤمنين - عليه السّلم - : قوله - تعالى - : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ